دانلود پایان نامه

یا ترکیبات آزاد کننده اتیلن از جمله اتفن حاکی از آن است که این ترکیبات باعث تسریع مرحله تغییر رنگ حبه های انگور می گردد (El – Kereamy et al., 2003). اما این به شرطی است که در دوره کوتاهی بلافاصله قبل از زمان طبیعی شروع رسیدگی حبه ها مصرف گردد (Chrvin et al., 2006 ). همچنین مصرف اتفن بر روی خوشه های میوه، موجب افزایش مقدار مواد جامد محلول و درجه بریکس (Pasuwitayakool, 1998 )، pH آب انگور(Gallegos et al., 2006 )، نسبت قند به اسید (شاخص طعم ) (Morris et al., 1982 ) و اسید قابل تیتراسیون ( Morris et al., 1982) می شود. گرچه ثابت شده است که تیمار اتفن ممکن است باعث نرم شدن نامطلوب انگور شود اما اتفن سفتی و قدرت جدا شدن حبه ها را تحت تاثیر قرار نمی دهد لذا به نظر می رسد در حبه ای شدن پس از برداشت تاثیری ندارد (Jensen et al., 1975). همچنین اتفن باعث ازدیاد وزن حبه (عملکرد) در برخی از ارقام گردیده است (Han, et al., 1996 ). ترکیبات آزاد کننده اتیلن نظیر اتفن باعث افزایش سرعت تولید مقدار اتیلن درونی حبه ها در ۲۴ ساعت بعد از تیمار گردیده است. این افزایش سریع سبب بهبودی نسخه برداری آنزیم های مختلفی که در بیوسنتز آنتوسیانین ها دخالت دارند، می شود. با توجه به خصوصیت نافرازگرا بودن انگور، یک مسیر برای سنتز اتیلن در بافت حبه انگور فعال می شود که باعث انباشته شدن آنتوسیانین ها و افزایش قطر حبه ها می گردد (Maihac and Chervin, 2006). کریمسون سیدلس از ارقام انگورهای تازه خوری است، اما در اقلیم های گرم حتی بعد از تیمار با اتفن میوه های آن اغلب در تشکیل رنگ قرمز کافی، دچار مشکل می گردند، زیرا دمای بالا مانع از تجمع آنتوسیانین می گردد (Spayd et al., 2002). کاربرد خارجی اتفن تشکیل رنگ را بهبود می بخشد. اما اثر باالقوه آن بر روی کیفیت پس از برداشت باید قبل از توصیه به مصرف آن بر روی انگورهای تازه خوری ملاحظه گردد، به علت اینکه تیمارها باعث رنگ گیری سریع حبه می گردد، برداشت زود هنگام میسر است اگر چه عملکرد کلی تحت تأثیر قرار نمی گیرد. اما عملکرد میوه های قابل بسته بندی را از طریق بهبود رنگ حبه ها دو برابر می کند (Celia et al., 2007). باید توجه داشت اگر اتفن برای بهبود رنگ و بلوغ انگورهای رومیزی مورد استفاده قرار می گیرد، با پیشرفت بلوغ و بهبود رنگ خطر اثرات منفی بر روی کیفیت محصول، از جمله نرم شدن حبه ها، ریزش حبه ها و کیفیت پایین پس از برداشت وجود دارد (Weaver and Pool, 1971).
2- 6- سنتز فلاونوئید در انگور
انگور (Vitis vinifera L.) یکی از مهم ترین میوه های گیاهی است، مشخص شده توسط دو اندام رویشی مانند میوه و بذر که دارای مقدار زیادی فلاونوئیدهای محلول می باشند. به واقع در انگور، فلاونوئیدها بخش عمده ای از فنول های محلول هستند و بیشترین غلظت آنتی اکسیدان طبیعی را در حبه نشان می دهند (Conde et al., 2007). اغلب فلاونوئیدها، در حبه انگور و بذر وجود دارند که متعلق ه رده ای از تانن ها، آنتوسیانین ها، فلاوان- تری- اول ها۶۶ و فلاونول ها می باشند (Adams, 2006). این ترکیبات، علاوه بر اسیدهای فنولی (به طور عمده بنزوئیک اسید و هیدروکسی سینامیک اسیدها) در نسبت های مختلف ویژگی های ارگانولپتیکی شراب و دیگر تولیدات شرکت می کنند (Pinelo et al., 2006). به علت اهمیت اقتصادی زیاد انگور، شراب و فنول های انگور، میزان زیادی از پژوهش ها روی وقوع فلاونوئید و موضعی کردن بافت در طی رسیدن حبه انگور متمرکز شده است (Conde et al., 2007).

2- 6- 1- تجمع فلاونوئیدها در حبه انگور
از نقطه نظر تشریحی، فلاونوئیدهای انگور به طور خاص در لایه های پریکارپ حبه (پوست) و در بعضی از لایه های بذر (تستا) قرار گرفتند. مزوکارپ حبه محتوی هیدروکسی سینامات های فنولی، خصوصاً در ارقام سفید و یک مقدار ناچیز فلاونوئیدها می باشد (Conde et al., 2007; Adams, 2006; Castellarin et al., 2006). پوست انگور، مانع آبگریزی پریکارپ می باشد و از دو بافت متمایز شده ترکیب شده است. بیرونی ترین، اپیدرم می باشد که شدیداً کوتینی می باشد، در صورتیکه لایه های دیواره ضخیم داخلی هیپودرم (تشکیل شده از چند لایه، به واریته بستگی دارد) محتوی بیشترین فلاونوئیدهای پوست می باشد (Adams, 2006; Pinelo et al., 2006).
در این بخش رده ی بزرگ فلاونوئیدها آنتوسیانین ها، رنگدانه های منحصر بفرد انگورهای قرمز، تانن ها و در حد جزئی فلاوان- تری- اول ها و فلاونول ها معرفی شده اند (Pinelo et al., 2006). تانن های پوست انگور پلیمرهایی از مونومرهای تغلیظ شده مختلف فلاوان- تری- اول ها می باشند، به طور عمده ساخته شده از اپی کاتچین۶۷ و اپی گالوکاتچین۶۸ به عنوان زیر واحدهای الحاقی و کاتچین به عنوان واحدهای انتهایی؛ گالوکاتچین ها۶۹ مانند اپی کاتچین گالات۷۰، معمولاً به مقدار ناچیزی وجود دارند (Adams, 2006; Pinelo et al., 2006; Doshi et al., 2006). تانن های پوست نسبت به بخش هایی از بذر به میزان بالایی می باشد. در واریته های انگور قرمز، آنتوسیانین ها با تانن ها در لایه های هیپودرمی پوست متمرکز می شوند و حجم شان از ۵/۱۱ تا ۸/۲۹ میلی گرم در گرم می باشد (Pinelo et al., 2006).
آنتوسیانین های موجود در انگور شامل: دلفینیدین۷۱، سیانیدین۷۲، پتونیدین۷۳ ، پئونیدین۷۴ و مالویدین- تری- گلوکوزیدها۷۵، تری- (شش- استیل)- گلوکوزیدها۷۶ و تری- (شش- پی- کوماریل)- گلوکوزیدها۷۷، پئونیدین و مالویدین تری- (شش- کافیئویل)- گلوکوزیدها۷۸ می باشند. وجود مالویدین- تری- او- گلوکوزید آنتوسیانین عمده موجود همراه با فرم های آسیلاته شده می باشد (Adams, 2006; Pinelo et al., 2006). مونومرهای آزاد فلاوان- تری- اول، مانند کاتچین و اپی کاتچین نیز در پوست وجود دارند، اگرچه در غلظت های کم، ولی اشاره شده که به عنوان پیش
ماده تانن های پلیمری می باشند (Adams, 2006; doshi et al., 2006; Downey et al., 2003). بخش سوم فلاونوئیدها در پوست توسط فلاونول ها تشکیل شده است، بیشتر نماینده های موجود گلوکوزیدها، گالاکتوزیدها و گلوکورونیدهای کوئرستین، کامپفرول و میریستین می باشند (Conde et al., 2007; Pinelo et al., 2006; Hollman and Arts, 2000; Makris et al.,2006). فلاونول ها بخصوص کوئرستین به عنوان محافظ های UV شناحته شده اند و در رنگدانه ها با آنتوسیانین ها نقش بازی می کنند (Doshi et al., 2006; Winkel- Shirley, 2002).
در نهایت، جدای از وقوع آنتوسیانین در رقم های قرمز، ترکیب فلاونوئید پوست شبیه انگورهای قرمز و سفید می باشد (Pinelo et al., 2006; Borbalan et al., 2003; Masa and Vilanova, 2008). در واقع، تجمع پروآنتوسیانیدین از تشکیل میوه تا ۱ تا ۲ هفته بعد از تغییر رنگ حبه (شروع رسیدن) اتفاق می دهد؛ سپس سطح شان بین زمان تغییر رنگ حبه ها و برداشت کاهش می یابد (Downey et al., 2003). بر خلاف تانن ها، تجمع رنگدانه های آنتوسیانین در انگورهای قرمز از مرحله تغییر رنگ حبه (۸ تا ۱۰ هفته بعد از شکوفه دهی) شروع می شود. و در آخرین مرحله بلوغ میوه به حداکثر میزان می رسد. سنتز فلاونول همزمان با تانن ها می باشد، در دو دوره تشخیص داده شده، اولی نزدیک گلدهی و دومی بعد از تغییر رنگ حبه ها شروع می شود (Downey et al., 2006). به هرحال، مقدار کل آنها در مراحل ابتدائی توسعه حبه بیشتر می باشد (Doshi et al., 2006; Downey et al., 2003).
2- 6- 2- تجمع فلاونوئید در بذر انگور
بذر منبع بزرگ دیگری از فلاونوئیدها می باشد، حتی اگرچه آنها فقط ۶ درصد وزن حبه را تشکیل می دهند (Cadot et al., 2006). در این اندام گروه اصلی فلاونوئیدها فلاوان- تری- اول ها (متشکل از مونومرها و پلیمرهای تغلیظ شده) و مقدار ناچیزی از فلاونول ها می باشند (Pinelo et al., 2006). بر خلاف پریکارپ، فلاونوئیدها فقط در سطح بافتهای بذر متمرکز نیستند، بلکه در لایه های داخلی وجود دارند (Adams, 2006; Pinelo et al., 2006; Cadot et al., 2006). اخیراً سادوت و همکاران۷۹ (۲۰۰۶) سه بافت متمایز پوشش دار شده (بیرونی، میانی و داخلی) در ساختار بذر انگور رقم کابرنت فرانس شناسایی کرده اند. پوشش بیرونی یا روکش نازک بذر، توسط کوتیکول، اپیدرم و بافت اصلی تشکیل شده و از دیواره های نازک بزرگ سلولی تشکیل شده است. دو لایه لیگنینی شده ضضخیم سلولی پوشش میانی یا روکش سخت بذر را تشکیل می دهند. سومین لایه سلولی نزدیک آندوسپرم پوشش درونی است. تقریباً تمام فلاونوئیدهای بذر در بافت اصلی پوسته بذر، پوشش بیرونی، بین کوتیکول و روکش سخت بذر می باشد. در حالی که تانن ها نیز در اپیدرم در لایه های پوشش داخلی می باشند (Adams, 2006; Cadot et al., 2006). قبل از تغییر رنگ حبه ها، لایه های داخلی پوشش میانی تحت یک فرآیند ضخامتی و لیگنینی شدن قوی دیواره های سلولی شان قرار می گیرند، در حالیکه سلول های پوشش نازک بیرونی بعد از مرحله تغییر رنگ حبه ها شروع به رنگ گرفتن می کنند. بنابراین قهوه ای شدن بذر، در زمان رسیدن میوه تصور می شود به طور عمده نتیجه اکسیداسیون فلاوان- تری- اول ها و تجمع تانن ها در دیواره های نازک سلولی پوشش بیرونی باشد، مشروط بر اینکه یک مانع فیزیکی و شیمیایی برای گرفتن اکسیژن و عفونت پاتوژن باشد. در مقایسه با پوست، مجموع حجم تانن به میزان بالایی در بذرها گزارش شده است (Adams, 2006; Pinelo et al., 2006; Downey et al., 2003).
در نهایت، تغییرات ترکیب فلاونوئیدها در سراسر فرآیند بلوغ بذرهمراه با تغییرات ماکروسکوپی در بافتها مانند رنگ و سفتی می باشد. بالاترین غلظت فلاونول- تری- اول ها (مونومر و تانن های تغلیظ شده) در مرحله تغییر رنگ حبه می باشد، زمانی که تجمع آنها به حداکثر می رسد، اما پس از آن میزان آن با نزدیک شدن به بلوغ به آرامی افت می کند که میزان مونومرها ۹۰ درصد و پروآنتوسیانیدین ها ۶۰ درصد کاهش می یابد (Adams, 2006; Downey et al., 2003; Cadot et al., 2006; Kennedy et al., 2000).
2- 6- 3- مسیر بیوسنتز فلاونوئید در انگور
فلاونوئیدها ترکیب می شوند همراه با مسیر عمومی فنیل پروپانوئید بواسطه فعالیت یک کمپلکس آنزیم چند نشانی آزاد مرتبط در سطح سیتوپلاسمی شبکه آندوپلاسمی (شکل ۲- ۷). این مسیر کاملاً در گونه های گیاهی مختلف مشخص شده است (Winkel-Shirley, 2006). بلکه همچنین در انگور بیان ژنهای درگیر در سنتز فلاونوئید (خصوصاً آنتوسیانین و پرو آنتوسیانیدین ها) به خوبی در حبه ها و بذرهای ارقام قرمز و سفید مشخص شده است (Bogs et al., 2006; Boss et al., 1996; Sparvoli et al., 1994; Castellarin et al., 2007). الگوهای بیان ژن اختلاف های معنی داری بین اندام ها و رقم ها، خصوصاً برای ژن های درگیر در سنتز آنتوسیانین نشان می دهد. در رقم های قرمز همه ی ژنها در پوست حبه بیان می شوند ولی در گوشت حبه بیان شان کم است و بطور خاص ژنهای فنیل آلانین آمونیالیاز (PAL)80 و یو دی پی- گلوکز: فلاونوئید- تری- O-گلوکوزیل ترانسفراز۸۱ (UFGT) بیان نمی شوند (Boss et al., 1996). این دو ژن رمز گذاری می شوند بترتیب برای آنزیم های درگیر در اولین و در آخرین مرحله مسیر آنتوسیانین، PAL اجازه می دهد آمونیاک از فنیل آلانین هیدرولیز شود، در صورتیکه UFGT گلیکوزیلاسیون آنتوسیانیدین ها را برای تولید آنتوسیانین ها کاتالیز می کند. فقدان UFGT در بذرها نشان داده شده است (Boss et al., 1996). در مقابل، مطالعات انجام گرفته در مورد بیان ژنهای درگیر در سنتز ترکیبات فلاونوئیدی در ارقام سفید تنها در پوست حبه انجام گرفته است. شواهد و مدارک ثابت کردند که اگر با پوست ارقام قرمز مقایسه شوند ژن UFGT قابل تشخیص نیست و بیان ژنهای دیگر کمتر است (Boss et al., 1996).

شکل ۲- ۷- مسیر بیوسنتز فلاونوئید در انگور (Enrico et al., 2008)
به تازگی والکر
و همکاران۸۲ (۲۰۰۷) کشف کرده اند که دو ژن بسیار مشابه متعلق به خانواده ی MYB ( VvMYBA1 و VvMYBA2) قادر به تنظیم رنگ در حبه انگور هستند. جالب توجه است که ژن حبه سفید (VvMYBA2) توسط دو جهش غیر متوالی غیر فعال می شود. بیوسنتز بخش پروآنتوسیانیدین ها مراحل مشترکی با مسیر آنتوسیانین دارد، اما شاخه هایی خارج می شوند از این بعد از کاهش لئوکوسیانیدین۸۳ (یا سیانیدین) به کاتچین (یا اپی کاتچین) بترتیب بواسطه فعالیت آنزیمی لئوکو آنتوسیانیدین ردوکتاز۸۴ (LAR) یا آنتوسیانیدین ردوکتاز۸۵ (ANR)، بیان ژنهای VvLAR1، VvLAR2 و VvANR در بذر و پوست رقم های قرمز تنظیم موقتی سنتز پروآنتوسیانیدین را نشان می دهد که از مراحل توسعه انگور شروع می شود و تا رسیدن ادامه دارد (Bogs et al., 2005). علاوه بر این تفاوت معنی داری نشان می دهد در بیان نسبی از جمله ی ژنها در هر دو بافت، با میزان بالاتری در بذر انگور، در حالیکه VvLAR1 به نظر می رسد فقط در بذر انگور وجود دارد. همانند آن برای آنتوسیانین ها پیدا شده که فاکتور رونویسی VvMYBPA1 انگور قادر به تنظیم تشکیلات پروآنتوسیانیدین ها می باشد و همچنین در بذر و پوست انگور کشف شده است (Bogs et al., 2007).

فصل سوم
مواد و روشها

۳- ۱- ماده گیاهی و تیمار حلقه برداری
حدود ۱۸ بوته انگور رقم ریش بابا قرمز از تاکستان ایستگاه تحقیقات کهریز شهرستان ارومیه گزینش شد. بوته ها از نظر شرایط سنی، حجم و قدرت بوته در وضعیت به تقریب یکسانی قرار داشتند. در روی هر بوته ۶ خوشه هم اندازه و یکنواخت به طور تصادفی انتخاب شد و تیمار حلقه برداری روی ۹ تا از بوته های انگور (روی شاخه فصل جاری زیر خوشه) در مرحله تغییر رنگ حبه ها انجام گرفت. حلقه برداری با استفاده از چاقوی تیز با دو برش در ابعاد یکسان با فاصله ۵-۲ میلیمتر انجام شد.
۳- ۲- تیمار اتفن
برای اعمال تیمار اتفن، اول ۱۵۰ میلی گرم و ۳۰۰ میلی گرم از ماده اتفن را وزن کرده و بعد از حل کردن این نسبت ها در داخل الکل هر کدام از نسبت های ۱۵۰ میلی گرم و ۳۰۰ میلی گرم، به حجم یک لیتر آب مقطر رسانده شد و برای تیمار شاهد فقط از آب مقطر استفاده شد. بنابراین خوشه های ۹ بوته انگور رقم ریش بابا قرمز در زمان تغییر رنگ حبه ها به طور تصادفی با غلظت های (صفر، ۱۵۰ و ۳۰۰ میلی گرم در لیتر) اتفن تیمار گردید. محلول پاشی با استفاده از سمپاش دستی در ساعات اولیه صبح صورت گرفت.
۳- ۳- طرح آزمایشی
آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه ی بلوک های کامل تصادفی با ۶ تیمار (۶=۳×۲)، فاکتور اول حلقه برداری در دو سطح (بدون حلقه برداری

این فایل ها تست های آزمون آزمایشی کارشناسی ارشد انتشارات سنجش و دانش می باشد که با پاسخ های کاملا” تشریحی ارائه می شود. شما می توانید از منوی جستجو (بالای سایت سمت چپ ) تست های دروس دیگر را پیدا کرده و رایگان دانلود کنید